sn55.7:7.1 Puna caparaṁ, gahapatayo, ariyasāvako iti paṭisañcikkhati:
sn55.7:7.2 ‘yo kho me musāvādena atthaṁ bhañjeyya, na metaṁ assa piyaṁ manāpaṁ.
sn55.7:7.3 Ahañceva kho pana parassa musāvādena atthaṁ bhañjeyyaṁ, parassapi taṁ assa appiyaṁ amanāpaṁ.
sn55.7:7.4 Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, parassa peso dhammo appiyo amanāpo.
sn55.7:7.5 Yo kho myāyaṁ dhammo appiyo amanāpo, kathāhaṁ paraṁ tena saṁyojeyyan’ti.
sn55.7:7.6 So iti paṭisaṅkhāya attanā ca musāvādā paṭivirato hoti, parañca musāvādā veramaṇiyā samādapeti, musāvādā veramaṇiyā ca vaṇṇaṁ bhāsati.
sn55.7:7.7 Evamassāyaṁ vacīsamācāro tikoṭiparisuddho hoti.