Yodhājīvasutta

sn42.3:2.1 “Addhā kho tyāhaṁ, gāmaṇi, na labhāmi:

sn42.3:2.2 ‘alaṁ, gāmaṇi, tiṭṭhatetaṁ; mā maṁ etaṁ pucchī’ti.

sn42.3:2.3 Api ca tyāhaṁ byākarissāmi.

sn42.3:2.4 Yo so, gāmaṇi, yodhājīvo saṅgāme ussahati vāyamati, tassa taṁ cittaṁ pubbe gahitaṁ dukkaṭaṁ duppaṇihitaṁ:

sn42.3:2.5 ‘ime sattā haññantu vā bajjhantu vā ucchijjantu vā vinassantu vā mā vā ahesuṁ iti vā’ti.

sn42.3:2.6 Tamenaṁ ussahantaṁ vāyamantaṁ pare hananti pariyāpādenti;

sn42.3:2.7 so kāyassa bhedā paraṁ maraṇā parajito nāma nirayo tattha upapajjatīti.

sn42.3:2.8 Sace kho panassa evaṁ diṭṭhi hoti:

sn42.3:2.9 ‘yo so yodhājīvo saṅgāme ussahati vāyamati tamenaṁ ussahantaṁ vāyamantaṁ pare hananti pariyāpādenti, so kāyassa bhedā paraṁ maraṇā parajitānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatī’ti, sāssa hoti micchādiṭṭhi.

sn42.3:2.10 Micchādiṭṭhikassa kho panāhaṁ, gāmaṇi, purisapuggalassa dvinnaṁ gatīnaṁ aññataraṁ gatiṁ vadāmi—

sn42.3:2.11 nirayaṁ vā tiracchānayoniṁ vā”ti.