Sandakasutta

mn76:17.1 Tatra, sandaka, viññū puriso iti paṭisañcikkhati:

mn76:17.2 ‘ayaṁ kho bhavaṁ satthā evaṁvādī evaṁdiṭṭhi—

mn76:17.3 sattime kāyā akaṭā akaṭavidhā animmitā animmātā vañjhā kūṭaṭṭhā esikaṭṭhāyiṭṭhitā.

mn76:17.4 Te na iñjanti na vipariṇamanti na aññamaññaṁ byābādhenti.

mn76:17.5 Nālaṁ aññamaññassa sukhāya vā dukkhāya vā sukhadukkhāya vā.

mn76:17.6 Katame satta?

mn76:17.7 Pathavīkāyo āpokāyo tejokāyo vāyokāyo sukhe dukkhe jīve sattame—

mn76:17.8 ime satta kāyā akaṭā akaṭavidhā animmitā animmātā vañjhā kūṭaṭṭhā esikaṭṭhāyiṭṭhitā.

mn76:17.9 Te na iñjanti na vipariṇamanti na aññamaññaṁ byābādhenti.

mn76:17.10 Nālaṁ aññamaññassa sukhāya vā dukkhāya vā sukhadukkhāya vā.

mn76:17.11 Tattha natthi hantā vā ghātetā vā sotā vā sāvetā vā viññātā vā viññāpetā vā.

mn76:17.12 Yopi tiṇhena satthena sīsaṁ chindati, na koci kañci jīvitā voropeti.

mn76:17.13 Sattannaṁ tveva kāyānamantarena satthaṁ vivaramanupatati.

mn76:17.14 Cuddasa kho panimāni yonipamukhasatasahassāni saṭṭhi ca satāni cha ca satāni pañca ca kammuno satāni pañca ca kammāni tīṇi ca kammāni, kamme ca aḍḍhakamme ca, dvaṭṭhipaṭipadā, dvaṭṭhantarakappā, chaḷābhijātiyo, aṭṭha purisabhūmiyo, ekūnapaññāsa ājīvakasate, ekūnapaññāsa paribbājakasate, ekūnapaññāsa nāgāvāsasate, vīse indriyasate, tiṁse nirayasate, chattiṁsa rajodhātuyo, satta saññīgabbhā, satta asaññīgabbhā, satta nigaṇṭhigabbhā, satta devā, satta mānusā, satta pesācā, satta sarā, satta pavuṭā, satta papātā, satta papātasatāni, satta supinā, satta supinasatāni, cullāsīti mahākappino satasahassāni, yāni bāle ca paṇḍite ca sandhāvitvā saṁsaritvā dukkhassantaṁ karissanti.

mn76:17.15 Tattha natthi imināhaṁ sīlena vā vatena vā tapena vā brahmacariyena vā aparipakkaṁ vā kammaṁ paripācessāmi, paripakkaṁ vā kammaṁ phussa phussa byantiṁ karissāmīti, hevaṁ natthi doṇamite sukhadukkhe pariyantakate saṁsāre, natthi hāyanavaḍḍhane, natthi ukkaṁsāvakaṁse.

mn76:17.16 Seyyathāpi nāma suttaguḷe khitte nibbeṭhiyamānameva paleti;

mn76:17.17 evameva bāle ca paṇḍite ca sandhāvitvā saṁsaritvā dukkhassantaṁ karissantī’ti.

mn76:17.18 Sace pana imassa bhoto satthuno saccaṁ vacanaṁ, akatena me ettha kataṁ, avusitena me ettha vusitaṁ.

mn76:17.19 Ubhopi mayaṁ ettha samasamā sāmaññaṁ pattā, yo cāhaṁ na vadāmi ‘ubho sandhāvitvā saṁsaritvā dukkhassantaṁ karissāmā’ti.

mn76:17.20 Atirekaṁ kho panimassa bhoto satthuno naggiyaṁ muṇḍiyaṁ ukkuṭikappadhānaṁ kesamassulocanaṁ, yohaṁ puttasambādhasayanaṁ ajjhāvasanto kāsikacandanaṁ paccanubhonto mālāgandhavilepanaṁ dhārento jātarūparajataṁ sādiyanto iminā bhotā satthārā samasamagatiko bhavissāmi abhisamparāyaṁ.

mn76:17.21 Sohaṁ kiṁ jānanto kiṁ passanto imasmiṁ satthari brahmacariyaṁ carissāmi?

mn76:17.22 ‘So abrahmacariyavāso ayan’ti—

mn76:17.23 iti viditvā tasmā brahmacariyā nibbijja pakkamati.