ps1.1:263.1
Yaṁ kiñci rūpaṁ atītānāgatapaccuppannaṁ ajjhattaṁ vā bahiddhā vā oḷārikaṁ vā sukhumaṁ vā hīnaṁ vā paṇītaṁ vā yaṁ dūre santike vā, sabbaṁ rūpaṁ aniccato vavattheti ekaṁ sammasanaṁ, dukkhato vavattheti ekaṁ sammasanaṁ, anattato vavattheti ekaṁ sammasanaṁ.
Bentuk apa pun juga, baik yang lampau, yang akan datang, maupun yang sekarang, internal maupun eksternal, kasar maupun halus, rendah maupun mulia, yang jauh maupun yang dekat — seluruh bentuk itu ia tetapkan sebagai tidak kekal dalam satu penembusan, ia tetapkan sebagai penderitaan dalam satu penembusan, ia tetapkan sebagai bukan-diri dalam satu penembusan.