Yāvatā, bhikkhave, dhammā saṅkhatā vā asaṅkhatā vā, virāgo tesaṁ aggamakkhāyati, yadidaṁ madanimmadano pipāsavinayo ālayasamugghāto vaṭṭupacchedo taṇhakkhayo virāgo nirodho nibbānaṁ.
Para bhikkhu, di antara segala fenomena yang terkondisi maupun tidak terkondisi, kebosanan dinyatakan sebagai yang tertinggi, yaitu: meluluhkan keangkuhan, melenyapkan kehausan, mencabut kemelekatan, memutus siklus kelahiran, mengakhiri nafsu keinginan, kebosanan, penghentian, nibbāna.
Fading away is said to be the best of all things whether conditioned or unconditioned. That is, the quelling of vanity, the removing of thirst, the uprooting of clinging, the breaking of the round, the ending of craving, fading away, cessation, extinguishment.